خیر مقدم

درود به تمامی ایرانیانی که برای آزادی ایران تلاش میکنند

چهارشنبه ۲۴ ژوئن ۲۰۰۹

زندانیان را از یاد نبریم !

در اخبار هر روز شاهد دستگیری و زندانی کردن تعدادی از هموطنان و فعالین سیاسی و مدنی در سرار کشور هستیم . به نظر من باید در ادامه اعتراضات و مخصوصا ادامه اعتصاب همگانی ، به سراغ زندانها برویم . با اینکار دو هدف را دنبال کنیم :
اول از همه به تمامی عزیزان در بند صدای همدردی و پشتیبانی خود را میرسانیم و دوم اینکه با دادن روحیه و امید به زندانیان ، آنان را تشویق به اعتصاب در درون زندان کنیم . اگر تمامی زندانیان در تمام زندانهای سراسر کشور دست به اعتراض و اعتصاب بزنند ، موج دیگری بپا میشود که شاید حتی به آزادی زندانیان توسط خودشان منجر شود . بهر حال نباید این عزیزان را از یاد برد .

فریاد ما را با گلوله پاسخ دادند ، این از سر ضعف است نه قدرت .

شعاری که همه منتظر شنیدنش بودیم !

سرانجام شعار مرگ بر جمهوری اسلامی در آسمان تهران طنین انداز شد ، شعاری که خیلیها منتظر شنیدنش بودن ، بیاییم و یکدیگر را باور کنیم و به نیروی عظیم همبستگی اعتماد داشته باشیم . ما یک ارتش هفتاد میلیونی هستیم .

اندکی صبر ، سحر نزدیک است .

سه‌شنبه ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹

راه برگشتی نیست ، باید ادامه داد

بعد از این اعتراضات و کشتار مردم توسط عمال جلاد صفت جمهوری اسلامی و با ریخته شدن خون پاک هموطنان شریف ، این حرکت در مسیری پیش رفت که نه تنها مردم دست از خواست به حق خود نکشیدند بلکه اینبار همه یکصدا خواهان آزادی و برکناری این نظام دیکتاتوری و این ولایت آخوندی شدند . حال باید در راستای این حرکت مردمی و این خیزش ملی ، برای رسیدن به هدف نهایی دست به ابتکار عمل زده و تا رسیدن به سرانجام مقصود ، دست از تلاش نکشید . به همین منظور میتوان از روشهای مسالمت آمیز زیر استفاده کرد :
بزرگترین و بهترین حرکت اعتصاب یکپارچه مردم و تعطیلی بازار و مراکز بزرگ اداری است .
اعتصاب کارکنان هواپیمایی و ناوگان حمل و نقل عمومی نظیر شرکت واحد و مترو
اعتصاب کارکنان صنعت نفت و ایران خودرو
اعتصاب تمامی ملی پوشان در همه رشته های ورزشی
تعطیلی تمامی مراکز آموزشی و تحصیلی
حرکت مردم از شهرستانها به سمت تهران
پیاده کردن حجاب اختیاری در اعترضات خیابانی ( این کار باید با حمایت شدید آقایون از خانمها صورت بگیره تا کمترین خسارت رو داشته باشه ) .
روی آوردن به شعار نویسی روی دیوارها در معابر عمومی ( با اینکار تابوی جمهوری اسلامی و قداست پوشالی خامنه ای از بین میره و میشکنه ) .
روی آوردن به حرکات نمادین مانند پوشیدن لباس یک رنگ و ...
این را فراموش نکنیم که نیروی مردمی قدرتمندترین نیرو در تمام کشورهای دنیا است . ملت ما یک ارتش هفتاد میلیونی است ! فراموش نکنیم که هیچ حکومتی توان مقابله با یک حرکت هفتاد میلیونی را ندارد .
نمی ترسیم چون همه با هم هستیم ، هفتاد میلیون هستیم .

حمایت از اعتصاب

همه ملت باید خود را در این حرکت خود جوش سهیم بدونند و بی تفاوت از کنار این جریان نگذرند . بی تفاوتی بدترین سمی است که این رژیم خونخوار سی سال سعی در خوراندن آن به ملت را دارد . مردمی که نسبت به همنوع خود ونسبت به سرنوشت کشور خویش
بی تفاوت شد ، به راحتی آماده پذیرش بدترین نوع دیکتاتوری است .
بیاییم همه با هم دست به اعتصاب بزنیم و منتظر دیگران نباشیم .
نمی ترسیم چون همه با هم هستیم .

نباید عجله کرد

میدونم همه از مرگ هموطن ها ناراحت و غمینیم ، بعضی ها شاید سرخورده شده باشند و حتی پشیمون و خسته ، خیلی ها هم عصبی و خسته .
اینا رو گفتم چون امروز که داشتم خبرها رو میخوندم ، تعدادی از دوستان راه کارهایی برای مقابله با حمله سگهای خامنه ای و چماق به دستها داده بودند و عده ای هم راه هایی برای مصونیت .
بعضی از دوستان نوشته بودند که : کیسه گچ یا نمک حمل کنیم و اونو تو چشم لباس شخصی ها و مهاجمین بپاشیم ، بعضی گفته بودند میله های آهنی همراه داشته باشیم برای دفاع ، کپسول آتش نشانی ببریم . میخ توی خیابون بریزیم برای موتورها و ......
باید بگم که این دوستان فراموش کردن که این جنبش یک جنبش آرام و یک اعترض مسالمت آمیزه نه یک جنگ خیابانی . نکته دیگر اینکه این مامورا و چماق بدستان اکثرا آدمهای دوره دیده هستند و همشون هم به لباسهای مخصوص و کلاه و نقاب مجهزند ، پس این وسایل نه تنها به اونها آسیب نمیرسونه بلکه اونها به راحتی از این وسایل بر علیه خود شما استفاده میکنند .
من نمیخوام که لباس شخصی ها و چماق دارهای ولایت قبیح رو خیلی قوی و شکست ناپذیر جلوه بدم ، نه برعکس خیلی از اونها ترسوتر از اونی هستند که تصور میکنید ، اگر اینطور نبود به سراغ زنها و دخترهای ضعیف و بیدفاع نمیرفتند . اما این پیشنهادهای دوستان نیز در مقطع فعلی ، پیشنهاد درستی نیست .
من توصیه میکنم که دوستان با تحمل بیشتری به ادامه این مبارزه مدنی رو بیارن و انتظار نداشته باشند که با یک هفته و ده روز اعتراض اونهم نه به صورت صددرصد ، این رژیم خونخوار و دیکتاتور تسلیم بشه .
مردم ما هنوز همدیگر رو باور نکردند و هنوز به نیروی عظیم همبستگی خود ایمان نیاوردند .

دوشنبه ۲۲ ژوئن ۲۰۰۹

همه باید وارد صحنه شویم

سه شنبه از سوی بسیاری از نهادهای مدنی روز اعتصاب اعلام شد . همه باید در این روز با اعتصاب و عدم حضور در مراکز دولتی و همچنین تعطیلی بازار و مرکز کسب و تجارت ، یک گام دیگر در پیشبرد این حرکت مردمی برداریم و ضربه دیگری به این حکومت خونخوار دیکتاتوری وارد کنیم . همه با هم و برای ایران .
زنده باد آزادی ، برابری ، دمکراسی ، مرگ بر دیکتاتور .

جنایت تا کی .. ؟

باری دیگر برگی به جنایات و ستمگریهای این رژیم خونخوار آخوندی اضافه شد و اینبار گلی در دامان پدر ، اینچنین ناجوانمردانه پرپر گشت .
هموطنان بیاییم و نگذاریم که خون ندا و دیگر شهیدان این دوران بی ثمر و پایمال گردد . اکنون نهال آزادی با خون این عزیزان سیراب گشته است ، با تداوم این حرکت خودجوش مردمی به زودی شکوفه های رهایی را در پهن دشت ایران زمین شاهد خواهیم بود .
به کوری چشم تمام دجالان و خونخواران روز به روز همبستگی و اتحاد ما بیشتر و استقامت ما فزون تر خواهد شد .
یاد و خاطره شجاعت و جانفشانی تمامی شهدای راه آزادی در تاریخ ایران زمین جاودانه خواهد درخشید .